دسته بندی مطلب : اخبار سایت

اشتراک گذاري در بالاترين اشتراک گذاري در کلوب اشتراک گذاري در فيس بوک اشتراک گذاري در توييتر ايميل کردن اين مطلب
شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۱ :: ارسال شده توسط: کیوان فیروزه ئی

تاریخچه – تعریف
واژه دوپینگ از زبان آفریقای جنوبی مشتق شده است.اشاره به یک نوشیدنی الکلی باستانی دارد که به عنوان محرک در مراسم رقص استفاده می گردید.بتدریج این واژه استقاده گسترده تری کرد و در ورزش امروز به معضلی تبدیل شده است.این واژه در دنیای امروز به معنای استفاده ورزشکار از مواد یا روش هایی است که به قصد افزایش کارآیی در ورزش انجام می شود.
دوپینگ به معنای استفاده از مواد متعلق به گروه داروهای ممنوع،محدود شده و یا استفاده از روشهای گوناگون غیرمجازی میباشد.به قول خوان آنتونیو سامارانش رییس کمیته بین المللی المپیک،دوپینگ نوعی تقلب است که از جنبه های مختلف منجر به انحطاط و مرگ میشود.
مرگ فیزیولوژیک چرا که دستکاری غیرقانونی در فرایند طبیعی باعث تغییرات شدید و گاهاً برگشت ناپذیری در بدن میشود.
مرگ جسمی نظیر برخی موارد اسف بار مرگ ورزشکارانی که در سالهای اخیر مشاهده شده است.انحطاط روانیو شخصیتی ناشی از رضایت شخص به تقلب،نادیده انگاشتن توانایی ها و ظرفیت های شخصی و بزرگ کردن ناتوانی ها و معایب.و بالاخره انحطاط اخلاقی به واسطه تعدی فرد از قوانینی که تمام جامعه بشری پایبند آن هستند.

از رخدادهای مهم در تاریخ دوپینگ می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
– اولین مورد مرگ ورزشکاران در سال۱۸۸۶ رخ داد که یک دوچرخه سوار به نام لینتون در اثر استفاده بیش از حد داروی تری متیل درگذشت.
– در مسابقات المپیک یک دونده ماراتن به نام توماس هیکس در اثر مصرف برندی و استریکلین در شرف مرگ قرار گرفت.
– دهه ۱۹۵۰-روس ها از هورمون های مردانه برای افزایش قدرت و نیرو استفاده نمود و آمریکایی ها نیز استروییدها را به این منظور استفاده نمودند.
۱۹۶۰-دوچرخه سوار دانمارکی در المپیک رم به علت مصرف بیش از حد آمفتامین ها فوت کرد.
۱۹۶۴-افزایش قابل توجهی در ظاهر عضلان ورزشکاران در المپیک دیده شد که شک در مصرف داروها را برانگیخت.
۱۹۶۷-کمیته بین المللی المپیک بعد از مرگ تامی سیمپسون به علت مصرف غیر از آمفتامین ها واکنش نشان داد.

(ادامه…)



دسته بندی مطلب : تغذیه ورزشی | سایر مقالات ورزشی
برچسب ها : ,

اشتراک گذاري در بالاترين اشتراک گذاري در کلوب اشتراک گذاري در فيس بوک اشتراک گذاري در توييتر ايميل کردن اين مطلب
پنجشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۱ :: ارسال شده توسط: رامیار نجفی

به نظر شما بهترین زمان برای دویدن صبح است یا ظهر یا غروب؟ ما در این نوشتار، محاسن و مضرات دویدن در هر زمانی را فهرست وار بیان کرده ایم…
بهترین زمان برای دویدن چه زمانی است؟
اما در نهایت، انتخاب ِ بهترین زمان همیشه با شماست، یعنی شما هستید که مناسب ترین زمان را برای دویدن تشخیص می‌دهید و آن را برمی‌گزینید.

هر شرایطی فواید و مضرات خاص خودش را دارد. این شما هستید که با توجه به تمایلات و امکانات تان، مناسب ترین زمان را انتخاب می‌کنید. اما فراموش نکنید که هدف اصلی چیزی نیست جز چند بار دویدن در هفته به طور منظم (اگر ورزش دیگری انجام نمی‌دهید، ایده آل ترین میزان دویدن، ۳ بار در هفته است).

دویدن صبحگاهی
اگر صبح بدوید این فرصت را دارید که دوش بگیرید، لباس های تان را عوض کنید. این انتخاب را دارید که قبل یا بعد از دویدن صبحانه بخوید. مسلماً صبح، زمانی است که بیشتر از اوقات دیگر روز سرحال هستید.
در نهایت، دویدن صبحگاهی خواب شب تان را مختل نخواهد کرد. در واقع، دویدن در غروب همیشه مشکلات خواب را به دنبال دارد (به دلیل فعالیت، زمانی برای پایین آمدن ضربان قلب مورد نیاز است).
اما بدن صبح خیلی زود هنوز کامل از خواب بیدار نشده، بنابراین باید صبح بدن را خوب اداره کرد و نباید خیلی به آن فشار آورد. انجام حرکات کششی قبل از شروع دویدن باعث انعطاف پذیری عضلانی و مانع از بروز هر گونه مشکلی می‌شود. این ورزش اگر یک روز بی تحرک پشت میز کار را به دنبال داشته باشد، احتمال کوفتگی را بالا می‌برد. در نهایت، اگر صبح ها می‌دوید باید به تنهایی صبحانه بخورید و حواس تان باشد که دیر به سرکار نرسید
یک توصیه، تا جایی که برای تان ممکن است دو صبحگاهی را به تأخیر بیاندازید؛ بهترین زمان بین ساعات ۱۱-۱۰ است.

(ادامه…)



دسته بندی مطلب : ورزش و سلامت جسمی
برچسب ها :

اشتراک گذاري در بالاترين اشتراک گذاري در کلوب اشتراک گذاري در فيس بوک اشتراک گذاري در توييتر ايميل کردن اين مطلب
دوشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۱ :: ارسال شده توسط: رامیار نجفی

تهویه و تغییرات آن هنگام تمرین

 دستگاه قلبی عروقی و سازگاری به تمرین

تهویه = حجم هوایی که وارد ریه شده یا از آن خارج می شود.

تهویه دقیقه ای = حجم جاری (۵۰۰ میلی لیتر) * تعداد تنفس (۱۲ بار در دقیقه)

تهویه حبابچه ای = حجم جاری ، تعداد تنفس ، فضای مرده ( حجم هوای باقیمانده در نای و نایژه)

حجم جاری بزرگتر یا تعداد تنفس بیشتر :

نسبت تهویه – تراوش = نسبت تهویه در کیسه های هوایی به نسبت جریان خون ریوی

    – هنگام استراحت و تمرین سبک : ۸/۰ ، به ازای هر لیتر خون ورودی به ریه ، ۸/۰ لیتر تهویه در کیسه هوایی انجام می گیرد.

   – هنگام تمرین سنگین : ۵

    هنگام فعالیت میزان تهویه خیلی بیشتر افزایش می یابد.

       نسبت   FEV/FVC          

ظرفیت حیاتی : حجم کل هوایی که بطور ارادی در طی یک تنفس از یک دم عمیق تا یک بازدم عمیق جابجا می شود.

- در حالت طبیعی حدود ۸۵ درصد از ظرفیت حیاتی را می توان در مدت یک ثانیه خارج کرد.

-  در بیماریهای اتسداد ریوی این مقدار به کمتر از ۴۰ درصد می رسد.

-   اگر این میزان از ۷۰ درصد کمتر باشد نشانه انسداد راه هوایی است.

آسم ناشی از ورزش : انقباض برانشها حدوداً ۱۰ دقیقه پس از شروع فعالیت. با ورود حجمهای زیاد هوا کاهش دمای مجاری تنفسی  اسپاسم برانشها 

(ادامه…)



دسته بندی مطلب : فیزیولوژی ورزش
برچسب ها : ,

اشتراک گذاري در بالاترين اشتراک گذاري در کلوب اشتراک گذاري در فيس بوک اشتراک گذاري در توييتر ايميل کردن اين مطلب
دوشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۱ :: ارسال شده توسط: رامیار نجفی

شانه متحرک ترین مفصل بدن است. این مفصل میتواند در خیلی از جهات بچرخد ولی همین خصوصیت موجب میشود احتمال دررفتگی مفصل هم بیشتر از مفاصل دیگر شود. پایداری مفصل شانه عمدتاً به توسط بافت هایی که در اطراف مفصل وجود دارد تامین میشود. کپسول مفصلی و لیگامان ها و عضلات اطراف مفصل، سر استخوان بازو را در سر جایش در داخل حفره گلنوئید پایدار نگه میدارند. در حین دررفتگی مفصلی، این بافت ها پاره میشوند.دررفتگی شانه به دو نوع دررفتگی قدامی و خلفی تقسیم بندی میشود. دررفتگی قدامی وقتی است که سر استخوان بازو از حفره گلنوئید خارج شده و به سمت جلو حرکت میکند و در دررفتگی خلفی شانه، سر استخوان بازو به خلف یا عقب حفره گلنوئید جابجا میشود. دررفتگی قدامی شانه بسیار شایعتر از دررفتگی خلفی است. شایعترین علت دررفتگی مفصل شانه به زمین خوردن با کف دست یا بر روی شانه است.

شایعترین نوع دررفتگی قدامی شانه حالتی است که در آن کپسول مفصل شانه در قسمت جلویی پاره شده و سر استخوان بازو از آن خارج میشود. سر به زیر زائده کوراکوئید رفته و به همین علت گاهی به آن دررفتگی زیر کوراکوئیدی یا ساب کوراکوئید Subcoracoid dislocation میگویند.

در دررفتگی خلفی، ضربه بطور مستقیم به جلوی شانه وارد شده و سر استخوان بازو را به خلف گلنوئید هل میدهد.

علائم در رفتگی شانه:
مهمترین علامت دررفتگی مفصل شانه درد است. درد به حدی شدید است که بیمار با دست سالم خود آرنج و بازوی طرف صدمه دیده را محکم گرفته و اجازه هیچ حرکتی را به شانه نمیدهد. وقتی که از جلو به یک مفصل شانه طبیعی نگاه میکنیم حاشیه شانه بصورت گرد و محدب است ولی در یک بیمار با دررفتگی شانه این تحدب از بین میرود و برجستگی زائده آکرومیون خارجی ترین چیزی است که در لبه شانه دیده میشود.

(ادامه…)



دسته بندی مطلب : آسیب ورزشی
برچسب ها : , , , ,

اشتراک گذاري در بالاترين اشتراک گذاري در کلوب اشتراک گذاري در فيس بوک اشتراک گذاري در توييتر ايميل کردن اين مطلب
یکشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۱ :: ارسال شده توسط: رامیار نجفی
درباره سایت
«سلامت همه چیز نیست. اما همه چیز بدون سلامت هیچ است» از این رو برآنیم تا ما نیز به عنوان عضو کوچکی از جامعه ورزش که رسالت خود را بر امر اطلاع رسانی و آگاهی بنا نهاده ایم ، با شعار ورزش نبض تپنده سلامت و اقتدار جامعه،به آن جامه عمل بپوشانیم . این وب سایت کاملا"بصورت خصوصی و با هزینه شخصی اداره می شود و هیچ ارتباطی با نهاد دولتی یا غیردولتی ندارد. برای حفظ اصول اخلاقی و امانت داری هر گونه کپی بر داری با ذکر منبع بلا مانع می باشد. ایمیل_admin@blogsport.info
کادر مدیریت
  • مديرکل سايت : کيوان فيروزه ئي
  • مدير: رامیار نجفی(ایمیل)
  • تماس با ما
  • لطفا" در نظر سنجی شرکت کنید

    ----->آیا مطالب این وب سایت برای شما مفید بوده؟

    مشاهده آراء

    Loading ... Loading ...
    عضویت در خبرنامه

    از آخرین مطالب سایت مطلع شوید:

    آمار سايت
    • زمان لود صفحه : 0.449 ثانیه
    • کاربران آنلاين : 1
    • ورودي از موتور جستجو امروز : 213
    • بازديد امروز : 627
    • بازديد ديروز : 875
    • بازديد اين ماه : 28,373
    • آمار کل بازديدها : 165,252
    • تعداد کل مطالب : 272
    • تاریخ آخرین به روز رسانی : ۱۳۹۱/۰۲/۳۰
    • تعداد کاربران : 2
    • بازگشت به صفحه اصلی سایت